Całkowity koszt kredytu, według ustawy o kredycie konsumenckim, oznacza wszystkie koszty wraz z odsetkami i innymi opłatami i prowizjami, które konsument jest zobowiązany zapłacić za kredyt wraz z utraconymi korzyściami z tytułu wniesienia środków pieniężnych oprocentowanych poniżej stopy rynkowej lub nieoprocentowanych (przy kredycie wiążącym się z takim obowiązkiem), z wyjątkiem kosztów:
1) które ponosi konsument w związku z niewykonaniem swoich zobowiązań
wynikających z umowy o kredyt konsumencki,
2) które w związku z nabyciem rzeczy lub usługi ponosi konsument, niezależnie
od tego, czy nabycie następuje z wykorzystaniem kredytu,
3) prowadzenia rachunku, z którego realizowane są spłaty oraz kosztów przelewów
i wpłat na ten rachunek, chyba że konsument nie ma prawa wyboru
podmiotu prowadzącego rachunek, a koszty te przekraczają koszty dla rachunków
oszczędnościowych stosowane przez podmiot prowadzący rachunek,
4) ustanowienia, zmiany oraz związanych z wygaśnięciem zabezpieczeń i
ubezpieczenia, z wyjątkiem kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu - wraz z
oprocentowaniem i pozostałymi kosztami - na wypadek śmierci, inwalidztwa,
choroby lub bezrobocia konsumenta,
5) wynikających ze zmiany kursów walut.
Oczywiście tak wyznaczony całkowity koszt kredytu odnosi się do kredytów objętych ustawą, gdzie banki są zobowiązane do wyliczenia na jego podstawie i podania rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania. Z punktu widzenia klienta ważne są również koszty nie wliczane do tak ustalanej stopy, w szczególności koszty ustanowienia zabezpieczeń i koszty wynikające ze zmian kursów walut.
